DÖNME DOLAP

Nerden niçin mi geldim
Bilmeden bir şey diyemem, ya siz?
Hem hiç önemli değil
Gelmek ya da gitmek aradaki o ince çizgide...

Yukarı çıkarken göğe değer başım,
Dünya ayaklarımın altında bir nokta sanırım.
Aşağı inerken o kibirli tahtımdan,
Yerdeki bir karıncayla eşitlenir yaşım.

Sürekli dönen bu devasa çarkın içinde,
Kaçıncı turu bu ömrümün, kim bilir?
Her yükseliş bir umut fısıldar kulağıma,
Her düşüş, toprağın o soğuk gerçeğidir.

Göz kırpar uzaktan şehrin sahte ışıkları,
Biz hep en tepede kalmak isteriz oysa.
Anlamayız; dönmüyorsa eğer bu dolap,
Zaman durur, ruh kurur, hayat yarıda kalırsa.

Şimdi söyleyin bana, bu durmayan döngüde,
Yukarıdaki mi şanslı, yoksa sırasını bekleyen mi yerde?
Ben ne yukardayım artık, ne de en dipte;
Sadece dönüyorum işte, kelimelerin bittiği yerde.